प्रेरणा उमलते अंतःकरणाच्या शांत कोपऱ्यात,
जिथे विचारांची पालवी हलकेच हलते,
नव्या स्वप्नांच्या किरणांनी मन उजळते,

क्षणभर स्थिर झालेल्या प्रवाहाला चालना मिळते,
एक स्पर्श, एक शब्द, अन दिशा बदलते,
अश्रूंतूनही हसू फुलते त्या ऊर्जेत,

डोंगराएवढी अडचण जणू धुळीसारखी उडते,
अंधाराला भेदणारा ठिणगीसारखा तेज,
मनुष्याला स्वतःच्या सामर्थ्याची जाणीव देतो,

प्रेरणा म्हणजे जणू नव्या दिवसाची पहाट,
जिथे प्रकाश फक्त बाहेर नाही, आतही सांडतो,
प्रत्येक अपयशात जिंकण्याची ओढ निर्माण होते,

फुलांच्या सुगंधात, शब्दांच्या नादात ती वसते,
कधी आईच्या डोळ्यात, कधी गुरूच्या वाक्यात,
कधी स्वतःच्या अपुऱ्या प्रयत्नात उमलते,

हीच प्रेरणा आयुष्याचे सौंदर्य घडवते,
तीच मनाला उज्ज्वल ध्येयाशी जोडते,
जगण्याला नवे अर्थ देते, नवे सूर देते,

तिच्या तेजात प्रत्येक क्षणाचा अर्थ फुलतो,
मनुष्य आपल्या मर्यादांना मागे टाकतो,
नवे युग जन्म घेते तिच्या श्वासात,