बाजारपेठ सकाळी जागी होई,
फळांच्या टोपल्यांत रंग ओसंडती,
कापडांच्या ओळींत वाऱ्याची हालचाल गुंफलेली,
हातगाड्यांवर सुगंधांचा प्रवास सुरू,
फुलं, मसाले,
कपडे सांगती माणसाची कथा,
रंगांच्या ओघात साकारते ओळख नवीन,
प्रत्येक धागा विणतो संस्कृतीची छबी,
सुती, रेशमी, खादीचे रूप वेगळे,
घामात भिजले श्रमांचे तेज चिरंतन,
वस्त्रे कधीकाळी होती शरीर झाकण्याचे साधन,
आता झाले प्रचलनाचे कारण,
नाना रंगात
नाना प्रकारात अनेक कपडे उपलब्ध,
शिवण्याची देखील न गरज राहिली,
वाळवंट जिथे पसरले अनंता,
वाळूच्या रांगा नभाला भिडता,
मृगजळाचा खेळ डोळ्यांना भुलता
सूर्यकिरण जेव्हा तळपतात,
पावलांचे ठसे लाटांत हरवतात,
वाळूचे डोंगर नभी
ग्राहक ज्यासाठी उद्योग उभे,
त्याच्या आवडी निवडवर तयार होती उत्पादने,
त्यासाठी चाले अभ्यास
त्यासाठी जाहिरात क्षेत्र उभे,
चौकाचौकात मोठमोठे फलक,
महाराष्ट्रातील सण उजळती, गावागावांत रंग,
घराघरांत दीप पेटती, भक्तीचे स्वर दुमदुमती,
निसर्गाच्या लयींमध्ये मिसळते, आनंदाची सरिता