भ्रमणयोजक झाला साथी प्रवासाचा अखंड,
बोटांच्या स्पर्शात सामावला जगाचा ठाव,
क्षणात जोडतो अंतरांचे अंधारमळे,
कधी गाणे गुंजते, कधी संदेश झरतो,
कधी चित्रांच्या
भ्रमणयोजक झाला साथी प्रवासाचा अखंड,
बोटांच्या स्पर्शात सामावला जगाचा ठाव,
क्षणात जोडतो अंतरांचे अंधारमळे,
कधी गाणे गुंजते, कधी संदेश झरतो,
कधी चित्रांच्या
कथा म्हणजे भावनांचा प्रवाह,
कधी हसरा, कधी ओलसर,
कधी नि:शब्द, पण मनात गुंतलेला ठाव,
बालपणातून उमलते पहिलं पान तिचं,
आईच्या कुशीत सांगितली जाते ऊबदार गोष्ट,
रस्त्याची पाटी उभी धीराने,
चौकात, वळणावर, रस्त्याच्या ओठाशी,
शब्दांशिवायही सांगते मार्गाची गाथा,
पाऊस, ऊन, वा-यात तीच उभी ठाम,
अनेक प्रवासी पाहतात तिच्या नजरेत
रस्त्याची पाटी उभी धुळीत, स्थिर जणू प्रहरी,
दिशांच्या वळणावर ती देई नि:शब्द सल्ला,
प्रवासी येती-जातात, ती मात्र तशीच उभी राहते,
आभासी व्यवहार, युगाच्या नव्या पायवाटा,
संगणकांच्या स्पर्शात उमलती नाती, आकडे, गाठी,
व्यवहारांचे जाळे गुंफते जगाशी नव्या नात्यांनी
नाण्याविना फिरते आता
वाहकाचे कार्य तेजस्वी, जगण्याचे आधारमूल,
तोच चालवितो संदेशांचा प्रवाह, कर्तव्याचा दीप प्रज्वल,
त्याच्या पावलांत दडले असते, वाहक समाजसेवेचे अमूल्य फूल,
यांत्रिक शिक्षण हा काळाचा नवा प्रवाह,
यंत्रांच्या ज्ञानातून फुलते उद्योगसृष्टी,
मानवकौशल्याला देतो नवजीवनाचा वेध
धातू, चक्र, गिअर, नाडी यांचे रहस्य,
उपहारगृह सकाळ उजाडे सुवासिक धुरात,
भाकरीच्या सुवासात गुंफले श्रम,
रसिकांच्या मनाचा आरंभ इथेच होई
तव्यावर नाचती सोनरी फेऱ्या,
घमघमते सुवासित मसाल्यांचे बोल,