प्रेम

ती अनामिक,
जणू स्वप्नांची,
कोमल नाजुक

मधाळ डोळ्यांची,
ती हास्याची खळखळ,
ती आनंदाची खणी

तो सौंदर्याचा अवतार,
ती प्रेमाची आकाशगंगा जशी,
आनंदाची खाण

तू परीस,
तुझ्यामुळे या लोहाचे झाले सुवर्ण,
हे सोनेरी क्षण

अनुभवतो क्षणोक्षण,
तू आनंदाची लाट,
सुखावते या किनाऱ्यास

प्रफुल्लित होई मन,
आनंदाचा कल्लोळ,
तू हास्य

प्रेम एक सुंदर बाब,
कधी आनंद,
कधी ओढ

क्षणोक्षणी वाढे एक अनामिक ऊर्जा,
दिवस अन रात्र जणू जाई सहज,
आनंदाचा जणू एक बिंदु

जो नेई सुखाच्या शिखरावर,
जसे वाजे