आभासी शिक्षण उघडते नव्या शक्यता,
जग जुळते एका दृश्यफलकावर,
ज्ञान पसरते किरणांसारखे दूरवर,
घराघरांत उमटते वर्गाचे सूर,
शिक्षकांचे शब्द पोचतात मनोमन,
आभासी शिक्षण उघडते नव्या शक्यता,
जग जुळते एका दृश्यफलकावर,
ज्ञान पसरते किरणांसारखे दूरवर,
घराघरांत उमटते वर्गाचे सूर,
शिक्षकांचे शब्द पोचतात मनोमन,
वृत्तपत्र, पहाटेच्या शीत झुळुकीत येते,
शब्दांच्या सुगंधात जग उजळवते,
काळाच्या ओघात नवे दर्पण घडवते
काळजीतही विचारांची गती पेटते,
प्रत्येक ओळीत आशेची नवी
सांज पडे नभात लाली, वारा थरथरीत गातसे,
धोक्याचा इशारा गूढ नभातून ऐकू येई,
धरा शांत थांबून जणू काही सांगतेसे.
काठावर लाटांचे कुजबुज वाढतसे,
ग्रंथ ज्ञानाचे अखंड झरे,
विचारांचे तेज अन् संस्कृतीचे तरे,
मनातील अंधार उजळवी दिवा,
वाचता खुलते बुद्धीचे गगननवा,
प्राचीन ऋषींनी रचले वेदांचे मोती,
सहनशक्ती मानवाची अमूल्य देण,
तिच्यात दडले बळ, संयम, प्रगतीचे क्षण,
जीवनाच्या वादळात राही शांत मन,
हीच खरी शक्ती यशाचे कारण
शारीरिक देई शरीराला सामर्थ्य,
ग्रंथ उघडता उजळे,
अंधारातील मनात दीप,
शब्दांच्या ज्वाळा प्रज्वलती,
पानोपानी विचार जागे,
मूक अक्षरे बोलू लागती,
ज्ञानाचा सुवास दरवळती,
अवनीच्या अंगणी दाटते हिरवेपण,
शेतांच्या मळ्यांत फुलते सोन्याचे स्वप्न,
पाण्याचे महत्त्व यातच दडलेले खरे धन,
डोंगराच्या उंचीवरून धार कोसळे,