भाजीपाला जमिनीचे हसरे रूप,
शेतकऱ्याच्या श्रमातून उमलले जीवनसौंदर्य अनूप,
मातीच्या कुशीत फुलते रंगांची बाग,
आहारात मिळतो आरोग्याचा सुगंधी झगमग,
अन्न
शेतकरी – पृथ्वीचा देव
शेतकरी उभा धरणीवर, सूर्याच्या किरणांत उजळलेला, हातात बीज, मनात विश्वास, पावलांनी मातीला ओवाळलेला, श्रमांच्या गंधाने दरवळतो, जीवनाचा हा खरा उत्सव पहाटेच्या वाऱ्यात मिसळतात, आशेच्या पाऊलखुणा, नांगराच्या ओळींवर उमटतात, उद्याच्या स्वप्नाच्या रेघा, दिवसाचा प्रत्येक श्वास होतो, निसर्गाशी सख्याचा गंध मातीशी बोलताना ऐकतो, पावसाच्या ओंजळीतील नाद, वार्याच्या लहरींवर ठेवतो, शेतातील प्रार्थनेचा हात, सूर्यास्तात थांबताना जाणतो, श्रमांचं सोनं …
शेती – विकासाचा मूलाधार
शेती म्हणजे मातीशी जोडलेले जीवन,
श्रमाच्या ओघात फुलणारा विश्वासाचा सुगंध,
प्रत्येक थेंबात दडले कष्टाचे सोने,
उन्हात, वाऱ्यात उभा शेतकरी निर्धाराने,
हवामानातील बदल
हवामानातील बदल घडे वेगाने,
नभातिल त्या रंगरेषा, क्षणाक्षणी फिरती,
वादळांचे स्वर दाटती, वृष्टी अन थरथरती,
कधी ऊन तापे अंगावर, कधी दंव झिरपे धरती,
उपहारगृह – आतिथ्याचे गान
उपहारगृह सकाळ उजाडे सुवासिक धुरात,
भाकरीच्या सुवासात गुंफले श्रम,
रसिकांच्या मनाचा आरंभ इथेच होई
तव्यावर नाचती सोनरी फेऱ्या,
घमघमते सुवासित मसाल्यांचे बोल,










