यंत्रमानव लोखंडाचा ठसा,
काम करी नेमका अविरत,
कारखान्याचा गुंजन नाद,
धातूच्या छायेत झळाळे

लोखंडी हात वेग दाखवी,
चिन्हांच्या रेषा जुळवी,
डोळ्यांतून प्रकाश चमकवी,
यांत्रिक मुद्रा लय सांभाळे

फिरती चाके ठिणगी उडवी,
गडगडाट छतांत गुंजवी,
लोखंडी देह झळाळून दिसे,
धातू सुवास हवेत मिसळे

नळ्या तारा ओवून उभ्या,
घटकांची रांग सजली,
शांतपणाची छटा वाहे,
लयबद्ध स्वर उमलून आले

जड धडधड धातूच्या छातीत,
प्रवाह वाजे गतीच्या पाठी,
क्षणोक्षणी अचूक चाल,
वेळेच्या ओघात उमटत राहे

यंत्राचा देह उभा सजग,
मूक नेत्रांत तेज झळके,
कामामध्ये गुंफलेला,
मानवी विचारांचा ठसा दिसे

उद्याचा मार्ग यात उलगडला,
अंकीय जगाचा आकार झाला,
कल्पनेचा दिवा उजळला,
नवे चित्र भविष्याचे उमटले

लोखंडी जीव,
मनुष्याच्या बुद्धीचे बीज,
यंत्रमानवाचे रूप असे,
कालगतीचे खरे दर्शन