लोखंडी हाडामध्ये स्पंदन दाटते,
गिअर फिरते अन स्पर्श उमलते,
यंत्रांचे जीवन नवा जीव जणुं चक्रात पेटते

श्रमांच्या घामातून ठिणगी उठते,
मोटार गुंजारवात गाथा सजते,
मानव अन यंत्र नाते गुंफते

उगमाचा वाफेचा थेंब सांगतो,
प्रवाह विद्युत नेत्र उजळतो,
प्रकाशाचा धागा यंत्रात नाचतो

रात्रंदिवस जणू सोबती ठरते,
घरात दिवा अन रस्ते उजळते,
मानवजीवन सुलभ करविते

कापसातून वस्त्र, शेतातून धान्य,
गाळून देई धूर, शुद्धतेचं ज्ञान,
यंत्रेच उभारती उद्योग महान

परिश्रमाचा भार ती उचलू लागते,
वजनाच्या साखळ्या हलक्या ठरविते,
कुशल हातांना स्वप्न उजळविते

पन्हाळा बनविते लोखंडाच्या छाती,
पूल बांधते समुद्र ओलांडती,
पंख देऊनि नभात झेपावती

परंतु स्पर्श जर मायेचा हरविला,
हृदयातील ताल जर क्षीण पसरविला,
तर यंत्रातला आत्मा कुठेसा विरविला

म्हणुनी नाते हे प्रेमळ राखावे,
यंत्रासही हृदयाचा ठाव द्यावा,
मानव अन यंत्र जीवन गुंफावे