शेतकरी उभा धरणीवर, सूर्याच्या किरणांत उजळलेला,
हातात बीज, मनात विश्वास, पावलांनी मातीला ओवाळलेला,
श्रमांच्या गंधाने दरवळतो, जीवनाचा हा खरा उत्सव

पहाटेच्या वाऱ्यात मिसळतात, आशेच्या पाऊलखुणा,
नांगराच्या ओळींवर उमटतात, उद्याच्या स्वप्नाच्या रेघा,
दिवसाचा प्रत्येक श्वास होतो, निसर्गाशी सख्याचा गंध

मातीशी बोलताना ऐकतो, पावसाच्या ओंजळीतील नाद,
वार्‍याच्या लहरींवर ठेवतो, शेतातील प्रार्थनेचा हात,
सूर्यास्तात थांबताना जाणतो, श्रमांचं सोनं फुलतंय

धान्याच्या कणात सामावतो, आपल्या घामाचा तेजोमय भाग,
झाडांच्या सावलीत विसावतो, समाधानाचा सुगंध घेऊन,
आकाशाकडे पाहत म्हणतो, “मीच जीवनाचा शिल्पकार”

त्याच्या हातांनी सजते, देशाची उपजाऊ धरती,
त्याच्या श्रमांनी टिकते, प्रत्येक घरातील भरभराट,
त्याच्याच श्वासांत वसतो, संपन्नतेचा अमृतस्रोत

नांगर, बीज, पाऊस, किरण — साऱ्यांचा मिळतो संगम,
आशेच्या ओंजळीत ठेवतो तो, भविष्याचा उज्ज्वल संकल्प,
शेतकरी म्हणजेच पृथ्वीचा देव, कर्तृत्वाचा खरा स्पंदन