यंत्र म्हणजे माणसाच्या विचारांचं रूपांतर, हातांची जागा घेतली त्यांनी अचूक हालचालींनी, बुद्धीच्या ठिणगीने जन्म घेतला हा नवा सहकारी, लोहातही त्यांनी प्राण ओतले

आभासी शिक्षण उघडते नव्या शक्यता, जग जुळते एका दृश्यफलकावर, ज्ञान पसरते किरणांसारखे दूरवर, घराघरांत उमटते वर्गाचे सूर, शिक्षकांचे शब्द पोचतात मनोमन,

काचपट्टी वेळ आजचा नवा दिवस मोजतो, प्रत्येक बोटांत गुंतले प्रकाशाचे जाळे, डोळ्यांत चमकते अनंत जगाचे रूप, पहाटेच जागे होताच हातातील चकाकी,

मेघसंचय, अदृश्य आकाशात साठलेला खजिना, माहितीचे तुकडे सांभाळणारा अविरत दुवा, भविष्यातील जगाचा सुरक्षित आधार तो ठरला, शब्द, चित्र, विचारांचे थर जतन करणारे मेघ,

बांधकाम क्षेत्र, घडविते शहरांचे रूप, दगड माती अन लोखंड गुंफीत जणू स्वरूप, हातांत स्वप्ने, विटांत उमेदीचे तेज, उभारणीचे सूर, वाजती सकाळीच्या गजरात, कामगारांची हालचाल, घामाचे सोनं प्रकाशात, घडते जगणं, आकार घेतो नवा संदेश, उंच मनोरे उभे, दृष्टीच्या सीमेपलीकडे, कष्टांची वीण, शिस्त अन काटेकोर गाठींमध्ये, प्रत्येक मजल्यावर विणलेले आयुष्याचे

आभासी व्यवहार, युगाच्या नव्या पायवाटा, संगणकांच्या स्पर्शात उमलती नाती, आकडे, गाठी, व्यवहारांचे जाळे गुंफते जगाशी नव्या नात्यांनी नाण्याविना फिरते आता

विचारांचे जाळे गुंफले संकेतांवर, शब्दांचे मोती चमकती रचनेवर, शोधयंत्र व्यवस्थापन जागे करीत ज्ञानावर, प्रत्येक ओळीला अर्थ देई संगणक,

यंत्रांचे जीवन धडधडते नित्य, श्रमाचा साथी, बुद्धीचे नित्य, मानवाच्या हातात निर्माण शक्ती, धातूच्या कुशीत स्पंदन जागे, चक्रांच्या सुरांत जग हलके,

नभोवाणी गाते सुरांचा मेळ, हवेतून येतो संदेशांचा खेळ, मनात दरवळते शब्दांचा फुलोरा झेल, सकाळच्या किरणांत पहिला स्वर, वार्तांच्या झंकारात उमटतो घर,

आभासी खेळ मनात झुले, संगणकाच्या पटलावर जग नवे खुले, विचारांचे रण खेळात गुंफले, डोळ्यांपुढे रंगांची दुनिया, आकर्षणात बुडते कल्पनारम्यता,