तंत्रज्ञान

प्रभातकाळी उघडते ज्ञानाची नवदिशा,
संगणकांच्या प्रकाशात जागते युगनवता,
मानवी विचार घेती धातूचे रूप,
तंत्रज्ञान सहाय्यक होते

सांकेतिक भाषेत उमटते सृजनाची ओळ,

मेघांच्या ओठांवरी, झळाळी जेव्हा ठिणगली,
दिशा दिपल्या क्षणभर, नभात उष्ण तेज फुलली,
त्या गर्जनेतून निघे, प्रकाशाची वीज पहिली रेघली,

वायूचे खेळ अनंत,

नभसमान जाळात विणले संवादजाल,
विपत्र झाले नवयुगाचे सुकुमार साधन,
शब्दांच्या तेजात झळकते नात्यांची दोरी

एकच स्पर्श अन पोहोचतो विचार,
महासागर ओलांडून क्षणात संदेश

यांत्रिक शिक्षण हा काळाचा नवा प्रवाह,
यंत्रांच्या ज्ञानातून फुलते उद्योगसृष्टी,
मानवकौशल्याला देतो नवजीवनाचा वेध

धातू, चक्र, गिअर, नाडी यांचे रहस्य,

सकाळच्या ताज्या वाऱ्यावर फिरते ती हलकी,
साधेपणाची सखी, श्रमांची चाकी,
सायकल म्हणजे स्वावलंबनाचा स्पर्श,
मानवी कष्टाचा, आनंदाचा गर्विल प्रवास,

मालवाहतूक प्रगतीचा रथ,
व्यापाराची शिरा, विकासाचा पथ,
अर्थचक्र फिरते तिच्या गतीने,
उद्योग उजळतो मालाच्या प्रवाहाने

स्थलमार्गे वाहतूक रस्त्यांवर धावते,

अंधारलेल्या संध्याकाळी, झुळझुळ वारा फिरतो हलका,
घराच्या कोपऱ्यात बसले, कानांवर पडतो आवाज गळका,
नभोवाणी वाहते दूरवरून, जणू क्षितिजातून नवे प्रकाश झळका,

वीज चमकली नभात झपाट्याने
किरणांचा फवारा डोंगर माथ्यावर
आकाशी गडगडाट धरणीत पसरला

गावोगावी अंधार हटतो
घराघरात दिवे उजळतात
वीजकिरणांनी प्रकाश झरतो

आकाशी पसरे पांढरे मेघ,
तसेच विदासंचयाचे स्थळ,
सुरक्षित ठेवते ज्ञानभांडार मेघसंचय,

संचिका जपल्या एका स्पर्शाने,
साठवणूक होते सहज रीतीने,
आठवणी उमटती क्षणातच,

आकाशवाणी जनसामान्यांची वाणी,
चुंबकीय ध्वनी लहरी पोहचती दूरदूरपर्यंत,
खोलात जाऊन पाहिले तर विश्वात सर्वत्र याचीच पोहोच

जगभर त्यासाठी अंगण,
पोहचे घराघरात सहज,