पौर्णिमा रात्री उजळे नभांगण,
चंद्रकिरणांनी थवे पसरी,
धरतीवर झळाळे रुपेरी आभा

सागराचे पाणी चमचमते,
लहरींवर चांदणे थिरकते,
नभातून उतरते शीतलता

झाडांच्या शेंड्यावर रुपेरी झळाळ,
फुलांच्या पाकळ्यांत हळुवार तेज,
वार्‍याच्या श्वासात गंध मिसळे

गावकुसातून दऱ्या उजळतात,
घरांच्या कौलांवर शिंपडते जादू,
शिवारांतून ओघळते चांदणे

तारेही चमकून डोळे मिचकावती,
आकाश जणू साज शृंगारले,
काळोखही रुपेरी भासे

नदीच्या पाण्यात रुपकथा रचते,
लाटांवर प्रकाश खेळतो,
माझी नजर त्या गीतांत हरवते

माणसांच्या मनात थंडावा शिरतो,
रात्रीचे गीत हलके झंकारते,
नभांगणाचे सौंदर्य मन मोहिते

पौर्णिमा रात्र,
शांततेची गूढ सरगम,
अनंत सौंदर्याचा अद्भुत उत्सव

पौर्णिमा म्हणजे निसर्गाचा आविष्कार,
दुधाळ प्रकाशाचा उत्सव,
रात्र देखील उजळून जाई,
सुखद सुंदर वातावरण होई