नभोवाणी वाजते सकाळच्या दारी,
मंद स्वरांत मिसळते चहाच्या वारी,
बातम्यांत गुंफलेली जगाची कथा सारी,

प्रत्येक आवाजात ओळख जुनी दडलेली,
गावोगाव पोचविते गाणी प्रियांची उमटलेली,
जाहिरातींत हलकीशी स्मितरेषा झळकलेली,

कधी रामायणाची गाथा गुंजते सुरात,
कधी खेळ, कधी शेतकऱ्यांचे विचार दर्यात,
मन गुंतवते ती सहज, गोड भाषारसात,

वारं, मेघ, वा पावसातही साथ सोडीना,
तारांवरी नेली सुरांची पालखी कुठेही थांबीना,
प्रेम, शांती, हास्य यांचा नाद मंदावता दिसेना,

नभात फिरते ती स्वरांची नौका,
माणसामाणसांतील बंध जपते लौकिक अन आलोकाचा,
आवाजांत उमटतो काळाचा सुंदर ठेका,

नभोवाणी न फक्त यंत्र संवादमंच,
ती भावना, ती संगती, ती स्पर्शमंजिरींची पंच,
मनाला जोडणारी ध्वनींची अनोखी कंच