पहाटेचा किरण जसा नव्याचा दूत,
तसा दररोज येतो पत्रातील संदेश,
बातम्या आणतात जगाच्या हालचालींचा स्पंदन,

कागदी पृष्ठांवर उमलतो काळाचा प्रवाह,
राजकारण, विज्ञान,

सकाळच्या ताज्या वाऱ्यावर फिरते ती हलकी,
साधेपणाची सखी, श्रमांची चाकी,
सायकल म्हणजे स्वावलंबनाचा स्पर्श,
मानवी कष्टाचा, आनंदाचा गर्विल प्रवास,

पाऊस आला नभातून निळ्या झुळुकीसवे,
भूमीच्या कुशीत उतरला सुखद स्वरांनी नव्याने,
मेघांची गर्जना, विजांचा प्रकाश,
निसर्गाच्या अंतरी झंकारला आनंदाचा सुवास,

शहराच्या गोंगाटात, गर्दीच्या तुफानी लाटेत,
उभा शांत, स्थिर पादचारी पूल त्या वाटेत,
तोच देई माणसाला सुरक्षित चालण्याची वाट,
जीवनाच्या प्रवाहात जपे शिस्त, माप, थाट

मालवाहतूक प्रगतीचा रथ,
व्यापाराची शिरा, विकासाचा पथ,
अर्थचक्र फिरते तिच्या गतीने,
उद्योग उजळतो मालाच्या प्रवाहाने

स्थलमार्गे वाहतूक रस्त्यांवर धावते,

सहनशक्ती मानवाची अमूल्य देण,
तिच्यात दडले बळ, संयम, प्रगतीचे क्षण,
जीवनाच्या वादळात राही शांत मन,
हीच खरी शक्ती यशाचे कारण

शारीरिक देई शरीराला सामर्थ्य,

देव एक गंमतीदार गोष्ट,
न दिसे कुठेच,
श्रद्धा मात्र अपार

कितीतरी रुपे त्याची,
स्तुतीसुमने त्यावरी अर्पण करतो प्रत्येकजण,
काहींना येई परिचय

हे ढग स्वातंत्र्याचे प्रतीक,
सदैव सुखात,
हवे तेंव्हा हवे ते करतात

नाना यांचे रंग,
नाना यांची रूप,
कधी पांढरे

कधी सोनेरी,
कधी काळेकुट्ट,
नाना यांचे आकार

नदीकाठवरी शांत मंदिर,
घंटानिनादे भरते गगनात स्वर,
प्रार्थनेत विलीन होते भक्तहृदयी चेतना,

धुपकुंडातून उठते सुवासिक धूररेखा,
दीपज्योतीत नाचते श्रद्धेची ज्योत,

दृष्टीत उमलते स्वप्नाचे बीज,
मनांत पेटते अभिलाषेचे तेज,
प्रयत्नांच्या शेतात फुलते यशाचे कमळ ती स्वप्नपूर्ती,

अंधार ओलांडून उजेड गाठणे,