उदवाहक दारासमोर उभा,
लोखंडी चौकट चमकून झळके,
कळ दाबता प्रकाश उजळतो
आत पाऊल टाकताच थंडावा,
लोखंडी भिंती आरशासारख्या,
प्रत्येक प्रतिबिंब उजळून दिसते
उदवाहक दारासमोर उभा,
लोखंडी चौकट चमकून झळके,
कळ दाबता प्रकाश उजळतो
आत पाऊल टाकताच थंडावा,
लोखंडी भिंती आरशासारख्या,
प्रत्येक प्रतिबिंब उजळून दिसते
भक्ती रंगी जीवन उजळे
नामघोषे गावे दारी
मुक्त स्वरांनी आकाश गुंजे
तुळशीच्या वृंदा वाऱ्यात डुले
दीपक लुकलुके मंद समईत
धूपाच्या वलया नभात झुले
यंत्रमानव लोखंडाचा ठसा,
काम करी नेमका अविरत,
कारखान्याचा गुंजन नाद,
धातूच्या छायेत झळाळे
लोखंडी हात वेग दाखवी,
चिन्हांच्या रेषा जुळवी,
डोळ्यांतून प्रकाश चमकवी,
देवघर शांततेचे स्थळ,
दीप उजळतो सुवासिक फुलांत,
मंत्रगायनाने भरते घराचे अंगण
पितळी समईत तेल मंद झळके,
उदबत्तीतून सुगंध पसरे,
शंखनादाने सकाळ उजाडते
इंद्रधनुष्य उभे नभाच्या काठावर,
सात रंगांची कमान झळकते,
ढगांमधून पाणी थेंब झिरपते
पावसानंतर नभात उजेड पसरतो,
सोनरी किरणांनी चित्र रेखाटते,
पडदा सरकता नाटकाचे रूप दिसे,
मंचावर जीवनाचे चित्र उजळे,
कलाकारांच्या ओठांवर कथा नाचे
वेषभूषेने रंग उधळले जाई,
संवादांच्या ओळींनी मन हालते,
ताल, सूर,
समाज माध्यमे या युगातील सर्वात बलाढ्य,
जाहिरातदार संस्थांनी निर्मिली स्वतःची यंत्रणा,
करण्या जाहिरातीचे नियमन
न रस्त्यावर फलक,
न दुसंचावर कोणती जाहिरात,