फुलपाखराचे रंगीत पंख, फुलांच्या बागेत नाचती लयीत, सुगंधी वाऱ्याशी खेळ करी, पुष्पांवर उतरून घेतले पराग, प्रकृतीचा संदेश उलगडून देई, नवजीवनाची ज्योत उजळवी,

ग्रंथालयाचे दार न उघडताही, पुस्तके थेट बोटांशी येती, वाचनाचा गंध नव्याने पसरतो, गावकुसातील विद्यार्थीही, शहराशी जोडलेला भासे, दूर अंतर नाहीसे होते,

काचपट्टी वेळ मन गुंतविती, भ्रमणयोजकाच्या उजेडी नजरा, क्षणोक्षणी नवा पट उलगडतो, सकाळच्या तिरीपात पहिला स्पर्श, बोटांच्या ओंजळी पडदा उजळतो, दिवसाची वाट निघून

समुद्रावर हवामानातील बदल, लाटांवरती छटा उमलती, नभात ढगांची छाया पसरते, सकाळी रुपेरी झळाळी उठते, दुपारी उष्णतेचा रंग पसरतो, संध्याछायेत नभ काळवंडते,

पहाटकिरणांनी नभ खुलते, नदीकाठांवरी सुवर्ण झळाळे, पाण्याच्या लहरी मंद गातात, वाहक जमीन तृप्त होई गिरिशिखरातून उगम धरुनी, पावलापावली नवी वाट नेई,

पहाटेच्या उजेडाशी मिळुनी, धान्य सुवास दारी पसरे, धानपात्रात सुख भरुनी येई, सकस आहार जीवनाचा आनंदाचा आहार ताटांवरी फळे खुलविती रंग, दुधाची शुभ्र धार झुळझुळते,

कलेचे विश्व भलतेच व्यापक, नाना कला, प्रत्येकात वसे कुणास येई चित्तारता उत्तम चित्र, कुणास येई उत्तम गाता, कुणी वाजवे उत्तम वाद्य

पहाटेच्या उजेडाशी स्पर्धा, स्वप्नांची रेघ मनात पेटते, उद्योजक उभा धैर्य धरुनी, घामट कष्टांचा गंध सांडता, दगडी वाटेवर पाऊल ठसे, प्रयत्नांची वीण घट्ट विणली,

ही झाडे, सदा टवटवीत, कुठून येई ऊर्जा यांच्यात? ऊन वारा पाऊस, तरीही न त्रागा कसला, न चिंता देखील वाऱ्या संगे डुलतात, उन्हात अन्न तयार करतात, पावसात जणू जलाअभिषेक

शहराचे दृश्य सकाळी उजळते, रस्त्यांवर दिवे मंदावत जातात, माणसांची गर्दी संथ गतीने वाहते, उंच इमारती नभाला भिडतात, काचेतून सूर्यकिरण चमकून येतात,