जीवनशैली

मालवाहतूक प्रगतीचा रथ,
व्यापाराची शिरा, विकासाचा पथ,
अर्थचक्र फिरते तिच्या गतीने,
उद्योग उजळतो मालाच्या प्रवाहाने

स्थलमार्गे वाहतूक रस्त्यांवर धावते,

नदीकाठवरी शांत मंदिर,
घंटानिनादे भरते गगनात स्वर,
प्रार्थनेत विलीन होते भक्तहृदयी चेतना,

धुपकुंडातून उठते सुवासिक धूररेखा,
दीपज्योतीत नाचते श्रद्धेची ज्योत,

दृष्टीत उमलते स्वप्नाचे बीज,
मनांत पेटते अभिलाषेचे तेज,
प्रयत्नांच्या शेतात फुलते यशाचे कमळ ती स्वप्नपूर्ती,

अंधार ओलांडून उजेड गाठणे,

रस्त्याची पाटी — दिशादर्शक ज्ञानाची मूर्ती,
स्थिर उभी मार्गाच्या काठावर, निःशब्द पण सतर्क,
तिच्या अक्षरांत गुंफलेले प्रवासाचे तत्त्वज्ञान.

ती सांगते, “चालत रहा, न थांबता, न भुलता,”

सकाळी शरीरशुद्धी साधल्यावर, स्वास्थ्य उमलते, जीवन प्रकाशमान,
थंड पाण्याचा स्पर्श, सूर्यकिरणांचा गोड आलिंगन,
स्नानातून वाहते थकवा, मनात उगवते नवी चैतन्याची लहर,

अंधारलेल्या संध्याकाळी, झुळझुळ वारा फिरतो हलका,
घराच्या कोपऱ्यात बसले, कानांवर पडतो आवाज गळका,
नभोवाणी वाहते दूरवरून, जणू क्षितिजातून नवे प्रकाश झळका,

रस्त्यांच्या वळणांवरी, उजळे दिव्यांचा थवा,
प्रवासी थांबतो क्षणभर, घेई श्वास नवा,
पेट्रोल पंप झळकतो, जणू प्रवासाचा ठेवा,

चारचाकी अन दुचाकी,

वाहनतळ एक गरजेची बाब,
प्रतिमाणशी गाडी इथे,
येजा करण्याचे साधन

त्यामुळे वाहनासाठी आवश्यक गरज,
जागेचा प्रश्न उभा राही,
असेल व्यवस्थित जागा तर न येई अडचण

स्वच्छता महत्वाची गोष्ट,
शरीर असो की परिसर,
होई निर्मळ

आनंदाचे क्षण,
भरे प्रकाशकण उजळे अधिक,
सहज सोपी परी बदले वातावरण

येई नाविण्य गोष्टीस,
उत्साह वाढे अधिक,

समाजसेवा शब्दात अर्थ दाटला अपार,
जनतेच्या श्वासाशी धागा जोडला,
हृदयाच्या लयीवर प्रवाह वाहतो

गावोगावी ममतेचा स्पर्श,
भुकेल्या ओंजळीला अन्न,
समाजसेवा श्रमांचा दीप