झाडे पृथ्वीचे रक्षक,
सदा हरित,
सदा उत्साही
पाहता यांना उत्साह येई,
ऊन वारा पावसाचा मारा,
न आडोसा सदा सर्वदा बाहेर
तरी सदैव आनंदित,
वाऱ्या संगे डुले,
नदीचे महत्व जीवनाला जोडते,
पाणी प्रवाहांत धरणे फुलते,
कृषीची धरती हिरवी होई,
सकाळी तरंगांत सूर्याची छटा,
वनस्पतींच्या कुशीत जीवन फुलते,
रंगीत मालिका उजळविती संध्याकाळी,
चित्रफितींनी सजलेले लाघवी जग,
मनात उमलती कथांचे रंग,
मालिकेतील प्रत्येक पात्र खास,
हसरे संवाद, गोड नाती,
हिरव्या वेली अंगणात डुलती,
सावलीत उसळी नवेपणाची दाटी,
फुलांच्या गंधाने घर दरवळती,
भिंतीवर पसरलेल्या कोवळ्या पाती,
आकाशाकडे चढणाऱ्या हिरव्या वाटी,
नद्या झुळझुळती वाहती,
पाण्याचे महत्त्व गाते,
जीवनाची गाणी रचते
ढगांचे मन भरले,
शेतांवरून ते कोसळले,
धान्य सोन्यासारखे झाले
डोंगरांतून झरे उतरले,
गावोगावी संदेश नेले,
पौर्णिमा रात्री उजळे नभांगण,
चंद्रकिरणांनी थवे पसरी,
धरतीवर झळाळे रुपेरी आभा
सागराचे पाणी चमचमते,
लहरींवर चांदणे थिरकते,
नभातून उतरते शीतलता
नाना रंग,
नाना आकार,
झाडांची पाने जणू एक आविष्कार
लहान असो की मोठे,
आकार कधीही न चुके,
तेच गुणोत्तर तोच आकार
जणू एकच साचे,
सर्वांगीण उपयोगी