निकविता

हे ढग स्वातंत्र्याचे प्रतीक,
सदैव सुखात,
हवे तेंव्हा हवे ते करतात

नाना यांचे रंग,
नाना यांची रूप,
कधी पांढरे

कधी सोनेरी,
कधी काळेकुट्ट,
नाना यांचे आकार

नदीकाठवरी शांत मंदिर,
घंटानिनादे भरते गगनात स्वर,
प्रार्थनेत विलीन होते भक्तहृदयी चेतना,

धुपकुंडातून उठते सुवासिक धूररेखा,
दीपज्योतीत नाचते श्रद्धेची ज्योत,

दृष्टीत उमलते स्वप्नाचे बीज,
मनांत पेटते अभिलाषेचे तेज,
प्रयत्नांच्या शेतात फुलते यशाचे कमळ ती स्वप्नपूर्ती,

अंधार ओलांडून उजेड गाठणे,

शिरांत फिरते जीवनधारा,
अंतःकरणातून वहाते नितारा,
रक्तदाब तो जीवनाचा आधार,

धमन्या फुलती, संकुचित होती,
मनाच्या गतीप्रमाणे नाचती,

वाहक प्रवासाचा नि:शब्द सहचर,
मार्गाच्या ओघात चालणारा कर्मयोगी,
ज्याच्या पावलांत धडकते कर्तव्याची निःशब्द गाथा.

तो न वाहतो नुसते वस्तू, तर आशा, संवाद आणि नाते,

कला सृष्टीच्या श्वासात दडलेले विलक्षण तत्त्व, भावनांच्या लहरींवर तरंगणारे अमर सौंदर्य, मनाच्या गाभाऱ्यातून उमलणारे सृजनाचे पुष्प चित्रकाराच्या तूलिकेत ती वाहते रंगस्वप्नासम, गायकाच्या स्वरात ती उमलते नादब्रह्मरूपे, नर्तकीच्या पावलांत ती थिरकते जीवनाचा ताल धरी अनुभवाचा तेजोमय प्रवाह, ती जिथे थांबते, तिथे निर्माण होते अर्थ, आणि जिथे उमटते, तिथे जन्मते संस्कृती. शिल्पकाराच्या हातांत ती घडते, कवीच्या शब्दांत …

रस्त्याची पाटी — दिशादर्शक ज्ञानाची मूर्ती,
स्थिर उभी मार्गाच्या काठावर, निःशब्द पण सतर्क,
तिच्या अक्षरांत गुंफलेले प्रवासाचे तत्त्वज्ञान.

ती सांगते, “चालत रहा, न थांबता, न भुलता,”

स्वप्नपूर्ती हा शब्द जसा, तेजाळी अंतःकरणात,
प्रेरणेचा दिवा उजळे, आशेचे दीप पाझरे,
मनाच्या आकाशात उभरे, नवे उषःकालरंग

दृढ निश्चयाची वीण गुंफून,

जीवनरक्षणाचे हे ज्ञान, अमृताचा तोच प्रवाह, दुःखशमनाची ही साधना, प्राणांचा दिव्य अभ्यास, वैद्यक शास्त्र नाव धरे, करुणेचे तेज उजळे शरीरातील नाडींच्या नादात, चेतनेचे गूढ वसे, रस, रक्त, मांस, मेद, अस्थि, मज्जा — तत्वांचे स्वर गुंजती, संतुलनाच्या हाकेतून, आरोग्याचे फूल फुले औषधींच्या सुवासात भरते, वनवनांचे गीत नवे, वनस्पतींच्या पर्णांवर, देवत्वाचे स्पर्श उमटे, रुग्णाच्या श्वासात भासे, वैद्यकाचे …

सकाळी शरीरशुद्धी साधल्यावर, स्वास्थ्य उमलते, जीवन प्रकाशमान,
थंड पाण्याचा स्पर्श, सूर्यकिरणांचा गोड आलिंगन,
स्नानातून वाहते थकवा, मनात उगवते नवी चैतन्याची लहर,