निकविता

वाहतूक जीवनाचा अखंड प्रवाह आहे गतीमान लहरींनी विश्व झंकारते येथे मानवाच्या श्रमांचे नवे चित्र उभे राहते रस्त्यांवरून गाड्यांचे नृत्य चालते पंखाविना विहरणारे स्वप्न उलगडते वेगाच्या तालात युग नवीन गाते धूर, आवाज, गोंधळ यांचा संग होतो तरीही जीवनाचा उत्सव थांबत नाही गतीमुळे प्रगतीचे दार खुलते सतत रेल्वेचे रथ जणू पृथ्वीचे श्वास विमानांनी आकाशात रंगवला प्रकाश नौकांनी …

चित्रकला ही जीवनाची भाषा,
रेषांत दडले भावांचा साचा,
रंगांत फुलते जगण्याचे गान,

तूलिका धरुनी स्वप्ने उमलती,
चित्रफलकावर छटा सजती,

प्राचीन देवळं उभी दगडांत,
धुक्याच्या पडद्याआड लपलेली छाया,
धार्मिक वारशाची अमर गाथा,

कळसावर उमलले शेवाळी थर,
नदीकाठची गूंज दगडांत शिरे,

फुलपाखराचे रंगीत पंख,
फुलांच्या बागेत नाचती लयीत,
सुगंधी वाऱ्याशी खेळ करी,

पुष्पांवर उतरून घेतले पराग,
प्रकृतीचा संदेश उलगडून देई,
नवजीवनाची ज्योत उजळवी,

ग्रंथालयाचे दार न उघडताही,
पुस्तके थेट बोटांशी येती,
वाचनाचा गंध नव्याने पसरतो,

गावकुसातील विद्यार्थीही,
शहराशी जोडलेला भासे,
दूर अंतर नाहीसे होते,

काचपट्टी वेळ मन गुंतविती,
भ्रमणयोजकाच्या उजेडी नजरा,
क्षणोक्षणी नवा पट उलगडतो,

सकाळच्या तिरीपात पहिला स्पर्श,
बोटांच्या ओंजळी पडदा उजळतो,
दिवसाची वाट निघून

समुद्रावर हवामानातील बदल,
लाटांवरती छटा उमलती,
नभात ढगांची छाया पसरते,

सकाळी रुपेरी झळाळी उठते,
दुपारी उष्णतेचा रंग पसरतो,
संध्याछायेत नभ काळवंडते,

पहाटकिरणांनी नभ खुलते,
नदीकाठांवरी सुवर्ण झळाळे,
पाण्याच्या लहरी मंद गातात,
वाहक जमीन तृप्त होई

गिरिशिखरातून उगम धरुनी,
पावलापावली नवी वाट नेई,

पहाटेच्या उजेडाशी मिळुनी,
धान्य सुवास दारी पसरे,
धानपात्रात सुख भरुनी येई,
सकस आहार जीवनाचा आनंदाचा आहार

ताटांवरी फळे खुलविती रंग,
दुधाची शुभ्र धार झुळझुळते,

कलेचे विश्व भलतेच व्यापक,
नाना कला,
प्रत्येकात वसे

कुणास येई चित्तारता उत्तम चित्र,
कुणास येई उत्तम गाता,
कुणी वाजवे उत्तम वाद्य