निकविता

पादचारी पूल उभा राहिला,
गर्दीच्या रस्त्यांवर झळाळला,
जाणाऱ्यांचा श्वास निवळला,

खाली रथांची धावपळती,
वरती वाट पादचाऱ्यांची,
सुरक्षिततेची शृंखला दिसती,

प्रभात किरणे डोळ्यांत शिरती,
मनात उजाडे नवेच विश्व,
सकारात्मक विचार उगवे झगमगती,

काळोख दुरु सरती दृष्टी,
प्रकाश फुलवी अंतरी वस्ती,
आशा विणी सोनेरी कुसुमी,

सायकल चालती रिंगणं गमती,
गावोगावी तिच्या वाटा भेटी,
बालपणाचा आनंद तीच सखा,

पायांनी फिरती पेडलांची ताल,
घंटेच्या सुरांत उमटे कमाल,

आंब्याच्या फांद्यांवर फुले उमलती,
सुगंध दरवळे वाऱ्याबरोबर फिरती,
आंबा देई ऋतूला नवा सुवास,

कोवळ्या कळ्यांत हिरवळ दाटे,
आंबट गोडीने मन हरपते,

तार्किक विचार उजळवी वाटा,
गोंधळलेल्या जगाचा अंधार पळे,
शंका मिटवी सत्य उघडे,

प्रश्नांची बीजे मनात उगवती,
उत्तरांच्या शोधात वाटा खुलती,
विवेकाच्या मशाली पेटती,

तार्किक नजरेत निसर्ग दिसतो,
वार्‍याच्या लहरींतील नियम उलगडे,
ताऱ्यांच्या चालतीत गती सापडे,

शेतकरी बीज का रुजते,

रोगप्रतिकारक शक्ती अंतरी दडलेली,
शरीराचे कवच तेजाळते,
जीवनाचे रक्षण साधते,

हवेतील जंतू फिरती चोरून,
पाण्यात दडले संकटांचे बीज,
मनुष्य मात्र उभा राहतो,

सहनशक्ती ही अंतरीची ताकद,
दु:खाच्या लाटाही शांत होतात,
मन धैर्याने उभे राहते,

उन्हात जळणारी धरती,
पावसाची वाट पाहते,
सहनशक्तीने बीज रुजते,

दैनंदिन जीवनातील महत्वाची गोष्ट,
जसे जळ तसे काहीसे विदा,
विदावर चाले आजकाल सर्वच

प्रत्येक गोष्टीची माहिती आभासी रीतीने जोडलेली दुरावरील साठा केंद्रावर,

पुस्तकांचे जग उघडे दारी,
ज्ञानाचे दीप तेवती उजेडी,
मनाच्या वाटा खुल्या होती,

पानोपानी सुवास दरवळे,
शाईचे शब्द झंकारती,
कल्पनांचे धागे गुंफलेले,

कपडे सांगती जीवनकथा,
पहाटेपासून रात्रीपर्यंत,
प्रत्येक क्षणी तेच सोबती,

बाल्याच्या लहान झबल्या,
आईच्या शिवणीतले धागे,
प्रेमाची गाठ त्यात गुंफलेली,