निकविता

आर्थिक समृद्धीचा प्रवास सुरू होतो,
श्रमाचे थेंब साठवून धन उगवते,
जिव्हाळ्याने भरते घरांत आनंदाचे झरे

व्यवस्थेच्या नित्यक्रमात नवे यश फुलते,

संयम ठेवण्याची कला अंतरी रुजते,
विचारांच्या नदीला शांत झऱ्याचे स्वर मिळतात,
मनाची थेंब थांबून स्पष्ट मार्ग उघडतो

जिव्हाळ्याचे पाऊल सावकाश टाकते,

आत्मविश्वासाची ज्योत अंतरी पेटते,
अंधाराच्या वाटा उजळून निघतात,
मनाला उभारीचे पंख लाभतात

पडले तरी पाऊल पुढेच टाकते,
भीतीचे सावट क्षणात सरते,

दैनंदिन धावपळ सुरू होते,
रस्त्यावर गर्दी सरकते, आवाज मिसळतो,
घड्याळाचा काटा पुढेच धावतो

हातात कामांचे ओझे दाटते,
शहरभर पाऊलांचा ताल उमटतो

समाजसेवा ही नवी दीपमाळ,
अंधाऱ्या जीवनात उजळे प्रकाश,
मनांत जागते करुणेचा सुवास,

हात जोडुनी मने एकत्र आली,
दुखणी हरवुनी सुखांची बी पेरली

यादीचे महत्व अपार,
वाचवे वेळ न करावा लागे फार विचार,
हव्या त्या विषयाची यादी करणे शक्य

सामानाची, वस्तूंची, कामाची,
अनेकदा सहज विसरून जाई सोप्या गोष्टी,

खाण्याच्या सवयी महत्वाची गोष्ट,
धान्यांच्या सोनरी लाटा डोलती,
फळांच्या गोड रंगात सृष्टी सजते,
भाज्यांच्या ताजेपणात आरोग्य फुलते

भाकरीचा सुगंध घरभर दरवळे,

वेळ एक परिमाण,
जणू जीवनाचा समभाग,
ज्याने तोलता येई प्रत्येक क्षण

न त्यासाठी काही करावे लागे,
ती अचूक,
न भेदभाव कसला सर्वांना समान न्याय

कुणासाठी न थांबे कधीच,

रस्त्यावर गाड्या धावत,
गजबजते जीवनाची चाल,
वाहतूक रंगमंच सजते

घंटांचे सूर गुंजतात,
चारचाकी थांबून पाहते,
सायकलींनी वेग धरला

पथावर पाऊल टाकता,

नद्या झुळझुळती वाहती,
पाण्याचे महत्त्व गाते,
जीवनाची गाणी रचते

ढगांचे मन भरले,
शेतांवरून ते कोसळले,
धान्य सोन्यासारखे झाले

डोंगरांतून झरे उतरले,
गावोगावी संदेश नेले,