कपडे सांगती माणसाची कथा,
रंगांच्या ओघात साकारते ओळख नवीन,
प्रत्येक धागा विणतो संस्कृतीची छबी,
सुती, रेशमी, खादीचे रूप वेगळे,
घामात भिजले श्रमांचे तेज चिरंतन,

मराठी कवितांचे व्यासपीठ

कपडे सांगती माणसाची कथा,
रंगांच्या ओघात साकारते ओळख नवीन,
प्रत्येक धागा विणतो संस्कृतीची छबी,
सुती, रेशमी, खादीचे रूप वेगळे,
घामात भिजले श्रमांचे तेज चिरंतन,

आठवड्याचे वार सजती जीवनाच्या रंगात,
प्रत्येक दिवस घेई नवे विचारात,
काळाचे चक्र गुंफले श्रमांच्या तालात,
सोमवार उगवतो आशेच्या तेजात,

झाडांची पाने कुजबुजती वाऱ्याच्या ओघात,
निसर्गाच्या स्पर्शात झुलती आनंदात,
हिरवाईत गुंफले गीत जीवनात,
प्रत्येक पानात दडले सूर्याचे तेज,
थेंबात साठले नभाचे नेत्र

धार्मिक स्थळं उभी भक्तीच्या छायेखाली,
घंटानादात विरघळते मनाची धुंदी,
प्रकाशदीप उजळती अंतर्मनाची दिंडी,
शिखरावर उभा तेजाचा थेंब,
फुलांच्या सुगंधात नतमस्तक भाव,
सागरकिनारा झळाळतो सोनरी प्रभेत,
लाटांचे मोती खेळती अविरत,
शांततेच्या लहरींवर विचारांची नृत्ययात्रा,
वाळूत लिहिले शब्द विखुरले पुन्हा,

सांघिक कार्य उभरे प्रयत्नांच्या संगतीत,
एकतेचा स्पर्श फुले मनोभावनेत,
प्रत्येक हात जोडला ध्येयाच्या वाटेवर नेते,
जिथे सहकार्य, तेथे यश फुलते,

जाहिरातबाजी उजळते नगरीचा मार्ग,
प्रकाशात न्हालेले फलकांचे रंग,
शब्दांची हाक, विक्रीचा दंग,
गल्ल्यागल्ल्यात नाद तिचा दरवळे,
चित्रांच्या खेळात स्वप्ने उभविते,

विचारांचे जाळे गुंफले संकेतांवर,
शब्दांचे मोती चमकती रचनेवर,
शोधयंत्र व्यवस्थापन जागे करीत ज्ञानावर,
प्रत्येक ओळीला अर्थ देई संगणक,
काचपट्टी उजळते पहाटेच्या किरणांत,
नभासारखी विस्तीर्ण तिची छटा संत,
डोळ्यांत साठते माहितीची अखंड रात्र,
बोटांची चाल तिच्यावर न थांबता,

शिस्त महत्वाची,
श्वसन चाले नियमानुसार,
ठराविक वेळेत आत घेतला जाई श्वास
ठराविक काळाने सोडला जाई श्वास,
त्यामुळे चाले जीवन सहज,
इतके सहज की न कळे श्वसन क्रिया