समाधान हेच जीवनाचे खरे धन, संपत्ती, कीर्ती, यश सारे असो क्षणभंगुर मन, ज्याच्या अंतरी संतोषाचा दीप तेवत राहतो, त्याच्या मुखी नेहमी शांत आनंद झळकतो, भोगाच्या मागे धावता थकतो जीव, इच्छांच्या साखळीत हरवतो स्नेहसीव, पण समाधानाच्या क्षणी थांबते आस, मन अनुभवते चिरंतन प्रकाशाचा वास, श्रमात मिळते त्याला आनंदाची चाहूल, प्रत्येक

आभासी व्यवहार, युगाच्या नव्या पायवाटा, संगणकांच्या स्पर्शात उमलती नाती, आकडे, गाठी, व्यवहारांचे जाळे गुंफते जगाशी नव्या नात्यांनी नाण्याविना फिरते आता

छत्रपती शिवाजी महाराज, इतिहासाच्या पानांवर अमर दीप, त्यांच्या विचारांचा तेज आजही झळके विपुल, स्वराज्याची ज्योत त्यांनी चेतविली दिपवून सर्वांचे हृदय तोरण्यांच्या छायेखाली जन्मले स्वप्न महान, धैर्य, नीति, श्रद्धा एकत्र आले अभिमान, जनतेच्या मनात रुजला स्वराज्याचा व्रतशुद्ध श्वास पर्वतांनी पाहिली त्यांची पराक्रमी छाया, सिंहगड, रायगड, प्रतापगड गाऊ लागले

वृत्तपत्र, पहाटेच्या शीत झुळुकीत येते, शब्दांच्या सुगंधात जग उजळवते, काळाच्या ओघात नवे दर्पण घडवते काळजीतही विचारांची गती पेटते, प्रत्येक ओळीत आशेची नवी

बाजारपेठ सकाळी जागी होई, फळांच्या टोपल्यांत रंग ओसंडती, कापडांच्या ओळींत वाऱ्याची हालचाल गुंफलेली, हातगाड्यांवर सुगंधांचा प्रवास सुरू, फुलं, मसाले,

पौर्णिमा रात्री उजळे नभाचे गगन, दुधाळ प्रकाश फुले नभभर, निळ्या चंदनासम सुंदर, ताऱ्यांची रांग सजवी चंद्राच्या मनोहर दरबारात, नदीच्या लाटांवर नाचते रुपेरी लय, किनाऱ्यावरचा झाडोरा डुलतो सोज्वळ भावनेत, पक्ष्यांचा गंधही थांबे तिच्या सान्निध्यात, गावातल्या देवळाच्या शिखरावर प्रकाश झळके, विठ्ठलाच्या मूर्तीवर किरणांचे हार पडते, मन भक्तीने ओथंबते निःशब्द प्रार्थनेत, शेतातल्या

आकाश दाटले दूरवरी, ढगांनी धरले संगतीवरी, कुठे तरी वाऱ्यांत स्पर्श जिव्हारी, पाऊस झाला सुरू सकाळी पहिला थेंब टिपला मातीत, सुगंध उभा राहिला शेतात,

कपडे सांगती माणसाची कथा, रंगांच्या ओघात साकारते ओळख नवीन, प्रत्येक धागा विणतो संस्कृतीची छबी, सुती, रेशमी, खादीचे रूप वेगळे, घामात भिजले श्रमांचे तेज चिरंतन,

आठवड्याचे वार सजती जीवनाच्या रंगात, प्रत्येक दिवस घेई नवे विचारात, काळाचे चक्र गुंफले श्रमांच्या तालात, सोमवार उगवतो आशेच्या तेजात,

झाडांची पाने कुजबुजती वाऱ्याच्या ओघात, निसर्गाच्या स्पर्शात झुलती आनंदात, हिरवाईत गुंफले गीत जीवनात, प्रत्येक पानात दडले सूर्याचे तेज, थेंबात साठले नभाचे नेत्र