नभसमान जाळात विणले संवादजाल,
विपत्र झाले नवयुगाचे सुकुमार साधन,
शब्दांच्या तेजात झळकते नात्यांची दोरी

एकच स्पर्श अन पोहोचतो विचार,
महासागर ओलांडून क्षणात संदेश,
कालाच्या वेगातही अबाधित राहतो भाव

पूर्वी कबूतरांनी नेली प्रेमवचने,
आता लहरींवर वाहते मनाची कथा,
झाले भावनांचे नव माध्यम

शब्दांचे मोती मांडते विनम्र ओळींनी,
व्यवसाय, शिक्षण, संशोधन, स्नेह,
सर्वांचे साक्षी बनते हे निराकार पत्र

संगणकीय भूमीत झळकतो तो दीप,
प्रत्येक संदेशात असते मानवी उब,
अदृश्य असले तरी जिवंत त्याचे हृदय

दूरवर असले तरी मन जोडते क्षणी,
शब्दांच्या पुलावर चालते नाती,
विचारांना मिळते नवजीवनाची उर्मी

व्यापारिक व्यवहारांची होते देवाणघेवाण,
संवादाचे बीज पेरते प्रत्येक वाक्य,
यातून वाढते जगाची जवळीक

गंभीर विषयातही असते कोमलता,
ज्ञानविस्तारात उभी राहते महत्ता,
काळाचा साक्षीदार नवा

म्हणूनच विपत्र हे न केवळ साधन,
ते युगाचे स्पंदन, नात्यांचे स्वरूप,
मानवसंवादाचे तेजस्वी प्रतीक अमर