निकविता

शहराच्या रस्त्यांवर पसरे अखंड प्रवाह,
वाहनांची रांग जणू सजविते दरबार,
वाहतूक म्हणजे गतीला मिळालेला नवा आकार,

चारचाकी, दुचाकी, रथासारखी धावती,

अवनीच्या अंगणी दाटते हिरवेपण,
शेतांच्या मळ्यांत फुलते सोन्याचे स्वप्न,
पाण्याचे महत्त्व यातच दडलेले खरे धन,

डोंगराच्या उंचीवरून धार कोसळे,

ध्वनी गुंजतो नभोमंडळात,
शंखनादाची लय पसरते,
गडगडाटी गडगड वारा घेई

जंगलातील पक्ष्यांची किलबिल,
ओढ्याच्या प्रवाहात मधुर गाणे,
ध्वनी निसर्गाशी नाते घट्टे

गावोगावी जोडणारी गतीची हालचाल,
पथकर नाका उभा करी नियमांचा जाळ,

वाहनांची ओळ लागली दुरवर पसरी,
प्रवाशांच्या गतीला नाके अडविती खरी,

रस्त्यांवर चालती गाड्या भार घेऊनी, चाकांत गुंजती गीते श्रमांच्या वलयी, मालवाहतूक उभी करते अर्थनीती, गावांतून निघती शेतमालाच्या गाठोड्या, शहरांत पोचती सुवासिक तांदळाच्या पोत्या, या प्रवासातच दडले जीवनाचे धागे, समुद्रकिनारी जहाजे लहरींशी खेळती, दूरच्या देशी मालखजिना वाहून नेताती, संपर्काच्या सेतूने नाती घट्ट होताती, लोहागाड्याच्या रुळांवर गडगडाट निनादी, मालगाड्या घेऊनी वस्तूंची शिदोरी, संपूर्ण भूभागाला जोडती उभी करी, …

वादळे येती जीवनपथावर अचानक,
डोळ्यांत थेंब तर हृदयात विजेचा आघात,
सहनशक्ती उभी राही अन मन दृढक,

झाडाची मुळे धरुनी जमिनीत थांबे,
वादळ कोसळे तरी शाखा डोलवे,

शांत सभागृहात ओळीने ठेवले,
ज्ञानदीप उजळणारे पुस्तकं चमकले,
अक्षरांच्या दीपातून विचार फुलले,

पानांवर गुंफले विचारांचे मोती,
ग्रंथालयात जपली आहे शिकवणी,

वस्त्रे कधीकाळी होती शरीर झाकण्याचे साधन,
आता झाले प्रचलनाचे कारण,
नाना रंगात

नाना प्रकारात अनेक कपडे उपलब्ध,
शिवण्याची देखील न गरज राहिली,

वार फिरतो काळाच्या घड्याळी,
सात रंगांची जुळलेली माळ,
नित्यनवा सूर जगास भेटतो

सोमवारी शांतीची चाहूल,
मंगळवारी तेजाचा प्रकाश,
वार पुढे पावलांनी चालतो

शुभ्र लाटांनी नटलेला सागरकिनारा,
सकाळच्या किरणांनी उजळला अवकाश,
प्रवासी थांबती पाहुनी हा साज,

वाळूत उमटती पावलांची चित्रे,
लाटांवर खेळती चांदण्यांची झळाळी,