गावोगावी जोडणारी गतीची हालचाल, पथकर नाका उभा करी नियमांचा जाळ, वाहनांची ओळ लागली दुरवर पसरी, प्रवाशांच्या गतीला नाके अडविती खरी,

रस्त्यांवर चालती गाड्या भार घेऊनी, चाकांत गुंजती गीते श्रमांच्या वलयी, मालवाहतूक उभी करते अर्थनीती, गावांतून निघती शेतमालाच्या गाठोड्या, शहरांत पोचती सुवासिक तांदळाच्या पोत्या, या प्रवासातच दडले जीवनाचे धागे, समुद्रकिनारी जहाजे लहरींशी खेळती, दूरच्या देशी मालखजिना वाहून नेताती, संपर्काच्या सेतूने नाती घट्ट होताती, लोहागाड्याच्या रुळांवर गडगडाट निनादी, मालगाड्या घेऊनी वस्तूंची शिदोरी, संपूर्ण

वादळे येती जीवनपथावर अचानक, डोळ्यांत थेंब तर हृदयात विजेचा आघात, सहनशक्ती उभी राही अन मन दृढक, झाडाची मुळे धरुनी जमिनीत थांबे, वादळ कोसळे तरी शाखा डोलवे,

शांत सभागृहात ओळीने ठेवले, ज्ञानदीप उजळणारे पुस्तकं चमकले, अक्षरांच्या दीपातून विचार फुलले, पानांवर गुंफले विचारांचे मोती, ग्रंथालयात जपली आहे शिकवणी,

वस्त्रे कधीकाळी होती शरीर झाकण्याचे साधन, आता झाले प्रचलनाचे कारण, नाना रंगात नाना प्रकारात अनेक कपडे उपलब्ध, शिवण्याची देखील न गरज राहिली,

वार फिरतो काळाच्या घड्याळी, सात रंगांची जुळलेली माळ, नित्यनवा सूर जगास भेटतो सोमवारी शांतीची चाहूल, मंगळवारी तेजाचा प्रकाश, वार पुढे पावलांनी चालतो

शुभ्र लाटांनी नटलेला सागरकिनारा, सकाळच्या किरणांनी उजळला अवकाश, प्रवासी थांबती पाहुनी हा साज, वाळूत उमटती पावलांची चित्रे, लाटांवर खेळती चांदण्यांची झळाळी,

ग्रंथालय शांत उभे, पुस्तकांच्या कपाटांनी भरलेले, ज्ञानाच्या सागरात डोळे बुडले ओळी ओळी अक्षरे खुलती, पानागणिक विचारांची झळाळी, ग्रंथालयी संस्कृती जागी होई फळ्यांवरील ग्रंथ रांगोळी, इतिहास, कथा, गीते गंधाळी, ज्ञानाच्या सुवासाने मन मोहरते विद्यार्थ्यांच्या पावलांनी गती, नव्या प्रश्नांची जुळती नाती, मूक शांततेत विचार फुलती पुराणांची पाने चमचमताती, ऋषींचे वचन डोळ्यात उतरे, जुनी लिपी आजही बोलती नव्या

वीज चमकली नभात झपाट्याने किरणांचा फवारा डोंगर माथ्यावर आकाशी गडगडाट धरणीत पसरला गावोगावी अंधार हटतो घराघरात दिवे उजळतात वीजकिरणांनी प्रकाश झरतो

शरदाच्या नभात उजळे, सुवर्ण किरणांचा वर्षाव, विजयादशमी आगमन, घडवी भक्तीत नवा भाव, दुर्गा, महालक्ष्मी, नवरात्र – जपती सत्याचा अखंड स्वराव