शब्दांच्या ओंजळी फुलते,
पानोपानी गंध दरवळतो,
पुस्तक विश्व खुलते
कधी कथा रेशीम विणते,
कधी विचार सागर वाहतो,
कधी गीत मनांत गातो
शाईच्या रेषा नक्षी उमटवी,

मराठी कवितांचे व्यासपीठ
आठवड्यांचे वार,
सोमवारी प्रभात नवी,
उमलती कर्तृत्वाची चाहूल,
हातात ध्येयाची वाट
मंगळवारी जोम वाढतो,
कष्टांच्या ओघात दिवस सरतो,
नवी उमेद उभी राहते
नाना रंग,
नाना आकार,
झाडांची पाने जणू एक आविष्कार
लहान असो की मोठे,
आकार कधीही न चुके,
तेच गुणोत्तर तोच आकार
जणू एकच साचे,
सर्वांगीण उपयोगी
संधिप्रकाशी सागरकिनारा,
लाटांनी खेळवला सोहळा,
चांदण्यांची आरसी पडली
शंखशिंपले वाळूत चमकती,
बालकांचे हसरे खेळ गुंजती
पहाटेच्या सुवासिक वाऱ्यांत,
सांघिक कार्य ची गोड चाहूल,
उगवत्या सूर्याची सोनरी छटा
गावकुसातून उमटता नाद,
एकतेचे स्वर मिसळती,
शोधयंत्र दृष्टीत उजळते,
क्षणांचे दालन खुलते,
विचारांच्या वाटा उमलतात
अक्षरांचा थवा विणतो,
ओळीतून ओळी निघतात,
उत्तरांचा प्रवाह सजतो
प्रश्न झेप घेती नभात,
ताऱ्यांच्या रांगा जुळतात,
प्रकाशाचे दार उघडते