निकविता

काचपट्टीवर वेळ झळके प्रकाशात,
भ्रमणयोजक उजळे निळ्या झुळुकीत,
क्षणांचे थवे नाचती नयनांत

तळहातातील आरसा लखलखतो तेजात,
ओघळणारे क्षण झेप घेती लहरीत

शिस्त महत्वाची गोष्ट,
अंगीकार करता येई जीवनास आकार,
अचूक अन भविष्य देखील हातात

ठरलेल्या गोष्टी जागेवर ठेवणे,
वेळच्या वेळी गोष्टी करणे

धरणीवर पावले ठसतात ठसा,
गाडी, बैल, घोडा एकत्र वाहक,
सामर्थ्याने ओढती जीवनधारा

शेतकऱ्याच्या शेतावर धान्य पसरते,
भांडी, वस्तू, माल सर्व वाहती

मानवाच्या कल्पकेतेचे मूर्त स्वरूप ही खेळणी,
दिसे सामान्य परी असामान्य त्याचे कार्य,
शिक्षणाचे सर्वोत्तम साधन

न शिकवावे लागे,
न सांगावे लागे

पहाटेच्या अंधारात हळूच उगवती,
पांढऱ्या कणांची गंधराजी बर्फवृष्टी,
धरणीवर सुवर्णचंद्राची लागे ओढ

शिखरांवर थर थर झाकलेले,
पवनाचा गंध गोड, शीतलता भरलेली,

कणाकणात ऊर्जा,
सर्व गोष्टी ऊर्जेचे स्वरूप,
मर्त्य असो की कोणी अन्य,
जळ असो की घन

जितकी जास्त ऊर्जा तितके घनस्वरूप,
अविनाशी ही ऊर्जा,

उंच शिखरांवर उभे ते भव्य,
नभाला भिडणारे शांत पर्वत,
धीराचा विशाल मूर्तिमंत अवतार

धुक्याच्या पटांनी झाकलेले कंगोरे,
पक्ष्यांची गाणी गुंजवीत दऱ्यांत,

नियोजनाचे महत्व अपार,
जसे चित्रगुप्त रेखाटे जीवनाचे चित्र,
जसे कथाकार कथा लिही

तसे काहीसे हे पुढील काळाचे चित्र,
कसे असावे जीवन?
कसे असावे कार्य?

पिढ्यानपिढ्या चालत आले,
मूल्यांचे सुवर्ण धागे,
हा वारसा उजळवी जीवन

पूर्वजांच्या कष्टाची फळे,
घामात भिजलेली शिवारं,

वायूच्या अथांग नभांगणी,
दृश्यात न दिसणाऱ्या कुशीत,
मेघसंचय चे अद्भुत राज्य

संगणकातील लेखन, चित्रे,
संग्रहित होई ह्या नभीच्या दालनात,