मानवाच्या कल्पकेतेचे मूर्त स्वरूप ही खेळणी, दिसे सामान्य परी असामान्य त्याचे कार्य, शिक्षणाचे सर्वोत्तम साधन न शिकवावे लागे, न सांगावे लागे

पहाटेच्या अंधारात हळूच उगवती, पांढऱ्या कणांची गंधराजी बर्फवृष्टी, धरणीवर सुवर्णचंद्राची लागे ओढ शिखरांवर थर थर झाकलेले, पवनाचा गंध गोड, शीतलता भरलेली,

कणाकणात ऊर्जा, सर्व गोष्टी ऊर्जेचे स्वरूप, मर्त्य असो की कोणी अन्य, जळ असो की घन जितकी जास्त ऊर्जा तितके घनस्वरूप, अविनाशी ही ऊर्जा,

उंच शिखरांवर उभे ते भव्य, नभाला भिडणारे शांत पर्वत, धीराचा विशाल मूर्तिमंत अवतार धुक्याच्या पटांनी झाकलेले कंगोरे, पक्ष्यांची गाणी गुंजवीत दऱ्यांत,

नियोजनाचे महत्व अपार, जसे चित्रगुप्त रेखाटे जीवनाचे चित्र, जसे कथाकार कथा लिही तसे काहीसे हे पुढील काळाचे चित्र, कसे असावे जीवन? कसे असावे कार्य?

पिढ्यानपिढ्या चालत आले, मूल्यांचे सुवर्ण धागे, हा वारसा उजळवी जीवन पूर्वजांच्या कष्टाची फळे, घामात भिजलेली शिवारं,

वायूच्या अथांग नभांगणी, दृश्यात न दिसणाऱ्या कुशीत, मेघसंचय चे अद्भुत राज्य संगणकातील लेखन, चित्रे, संग्रहित होई ह्या नभीच्या दालनात,

लोखंडी हाडामध्ये स्पंदन दाटते, गिअर फिरते अन स्पर्श उमलते, यंत्रांचे जीवन नवा जीव जणुं चक्रात पेटते श्रमांच्या घामातून ठिणगी उठते, मोटार गुंजारवात गाथा सजते, मानव अन यंत्र नाते गुंफते

मनोबल सर्वात मोठे बळ, ठरवले मनाने तर सर्वकाही शक्य, क्षणात इथे क्षणात तिथे मनास न कोणती सीमा, मनास न कोणी अडवू शके, मन जणू परम तत्वाचा भाग

वाळवंट असीम पसरले वाळूचे जग, सोनरी कणांची अखंड नदी, क्षितिजापर्यंत उजाडलेले दालन तप्त किरणांच्या तडाख्यांत, धरणी दाहक, गरम वाऱ्यांचे बाण उडती