तू परीस, तुझ्यामुळे या लोहाचे झाले सुवर्ण, हे सोनेरी क्षण अनुभवतो क्षणोक्षण, तू आनंदाची लाट, सुखावते या किनाऱ्यास प्रफुल्लित होई मन, आनंदाचा कल्लोळ, तू हास्य

शेती म्हणजे मातीशी जोडलेले जीवन, श्रमाच्या ओघात फुलणारा विश्वासाचा सुगंध, प्रत्येक थेंबात दडले कष्टाचे सोने, उन्हात, वाऱ्यात उभा शेतकरी निर्धाराने,

अवनीच्या अंगणी दाटते हिरवेपण, शेतांच्या मळ्यांत फुलते सोन्याचे स्वप्न, पाण्याचे महत्त्व यातच दडलेले खरे धन, डोंगराच्या उंचीवरून धार कोसळे,