वादळे

वादळे येती जीवनपथावर अचानक,
डोळ्यांत थेंब तर हृदयात विजेचा आघात,
सहनशक्ती उभी राही अन मन दृढक,

झाडाची मुळे धरुनी जमिनीत थांबे,
वादळ कोसळे तरी शाखा डोलवे,

यश अपयश न नशिबाचा खेळ,
ते श्रमांची कथा अन प्रयत्नांचे पान,
जगण्याचा खरा अर्थ शिकवणारी वाट

कधी यशाचा झरा डोळ्यांत सांडतो,
प्रत्येक पाऊल आनंदाने भारतो,

नवउद्योग म्हणजे स्वप्नांचा नवा प्रवाह,
तरुणांच्या ध्येयात उमलतो तेज अपार,
नवीन कल्पनांतून फुलते प्रगती खरी,

श्रमांत घडते भविष्य नवे,
यंत्रांच्या तालावर उमलते,

उंच शिखरांवर उभे ते भव्य,
नभाला भिडणारे शांत पर्वत,
धीराचा विशाल मूर्तिमंत अवतार

धुक्याच्या पटांनी झाकलेले कंगोरे,
पक्ष्यांची गाणी गुंजवीत दऱ्यांत,