श्रद्धा

कथा म्हणजे जीवनाचा ओघ,
भावनांच्या धाग्यांनी गुंफलेला प्रवास,
क्षणांचा, स्मृतींचा, मनोहर सुवास,

कधी हास्याने ओथंबलेली,
कधी डोळ्यांत धुक्याने भरलेली,

धार्मिक स्थळं, शांतीचा ओलावा
घंटानादात विरघळे थकवा
धूपकांतीत हरपती चिंता

दगडी गाभाऱ्यात पवित्र तेज,
मृदुल आरतीत उमटते लय,
नमनात विसरतो मनाचा कल्लोळ

प्राचीन वास्तू उभी काळाच्या कुशीत स्थिर,
घंटानादांच्या स्पंदनात, दडले युगांचे गूढ गंभीर,
दगडांच्या श्वासातही जपली, श्रद्धेची ओलावलेली शपथ

कला सृष्टीच्या श्वासात दडलेले विलक्षण तत्त्व, भावनांच्या लहरींवर तरंगणारे अमर सौंदर्य, मनाच्या गाभाऱ्यातून उमलणारे सृजनाचे पुष्प चित्रकाराच्या तूलिकेत ती वाहते रंगस्वप्नासम, गायकाच्या स्वरात ती उमलते नादब्रह्मरूपे, नर्तकीच्या पावलांत ती थिरकते जीवनाचा ताल धरी अनुभवाचा तेजोमय प्रवाह, ती जिथे थांबते, तिथे निर्माण होते अर्थ, आणि जिथे उमटते, तिथे जन्मते संस्कृती. शिल्पकाराच्या हातांत ती घडते, कवीच्या शब्दांत …

श्रद्धा उजळवी अंतरी,
अंधार वितळे मनोमन,
दीपमाळ उजळे जीवनात खरी,

आशेच्या धाग्यांनी गुंफली,
विश्वासाची नाजूक वीण,
मनाला मिळे स्थिरता जपली,

पाऊल टाकता कठीण वाटे,